غزل امام رضا علیه السلام

هوای صحن هایت از سرم بیرون نمی آید

گدا با دست خالی لاجرم بیرون نمی آید

خودت رو داده ای بی شک، و زائر هم یقین دارد

بمیرد بی اجابت از حرم بیرون نمی آید

طوافت داده ام فیروزه ام را آن چنان مست است

که از انگشت من انگشترم بیرون نمی آید

کنار حوض سقا خانه ات عباس می آید

که از خوان کریمان جز کرم بیرون نمی آید

شفا یعنی همین باب الجوادت...چون خودت گفتی ؛

کسی بی استجابت از درم بیرون نمی آید...!.

#نیما_نجاری

#بداهه

#حرم_امن_امام_رضا_علیه_السلام