اشعار آیینی

غزل مثنوی مولا علی "ع" ؛ عالم فدای یک سر موی تو یاعلی منظومه ی تمام نمای خدا علی عادت به سجده سمت نجف دارد این سرم "أصبحت زائرا لک یا..." مرتضی علی از قندهای صحن نجف میشود مدام سوهان پزی حوالی مشهد بنا علی ای باب علم…باب بشر…ای ابوتراب پا تا به سر خدایی و سرتا به پا علی باید که از بنای تو معبد درست کرد وقتی خدا نشانده به جایش تو را علی سردار بی زره…سپه یک تنه…امیر فرماندهی کل قوا…لافتی…علی آیا رکو...

غزل مثنوی مولا علی "ع" ؛ عالم فدای یک سر موی تو یاعلی منظومه ی تمام نمای خدا علی عادت به سجده سمت نجف دارد این سرم "أصبحت زائرا لک یا..." مرتضی علی از قندهای صحن نجف میشود مدام سوهان پزی حوالی مشهد بنا علی ای باب علم…باب بشر…ای ابوتراب پا تا به سر خدایی و سرتا به پا علی باید که از بنای تو معبد درست کرد وقتی خدا نشانده به جایش تو را علی سردار بی زره…سپه یک تنه…امیر فرماندهی کل قوا…لافتی…علی آیا رکو...

عطر علی در ما صد وده بار میپیچد مثل گلابی که دم افطار میپیچد   مولا تماما آینه در آینه حق است اصلا خدا در حیدر کرار میپیچد   آری اذان بی علی یک پای آن لنگ است نام علی در ماذنه بسیار میپیچد   نوبت به اشهد... که رسد آنجا موذن هم یک لحظه در ذهنش به هم اذکار میپیچد   یک لحظه در ذهنش جهان انگار میچرخد یک لحظه در ذهنش جهان انگار میپیچد   حتی پیمبر چند باری گفت این را که ؛ وقتی علی گویم در و دیوار میپیچد   وقتی که اسمت را سر بازار میخوانم نامت دقیقا تا ته بازار میپیچید...!.   نیمانجاری  ...